24 Oktober 2025
Cabo de Roca
Baragem do Rocha
Om 5 uur kwam het treinverkeer op gang, wat een herrie, gelukkig was het 6 uur NL tijd.
Truus had nu het voordeel van de doofheid.
Wij zijn gelijk naar Cabo da Roca gereden, het meest westelijke plekje op het
vasteland van Europa.
De weg er naar toe was weer een uitdaging, smalle wegen, door dorpjes.
We staan op een 180 mtr hoge klif, uitkijkend op de Atlantische Oceaan, \
brekende golven op de rotsen, het lijkt wel het einde van de wereld.
Bij aankomst was het vrij rustig op de parkeerplaats.
Eerst ontbijten en opfrissen.
Daarna was het met de rust gedaan.
In een mum van tijd stonden er 6 bussen met Aziatische mensen.
Nog even een leuk gesprek gehad met een vermogende Chinees van 80 jaar.
Het weer slaat ineens om en het wordt enorm mistig.
Na een bakkie gedaan te hebben gaan we verder en kijken wat de dag ons verder geeft.
We hebben weer een goede reis gehad.
We gaan overnachten op Cp Maria Kip, net als op 26 maart 2019.
We staan weer aan het stuwmeer, een hele rustige plek, wel alleen, maar dat is prima.
We gaan eerst een wijntje drinken en krijgen van de man van Maria te horen dat
Maria enorm ziek is, ze heeft longkanker.
Verschrikkelijk om dit te horen, ze ziet er ook heel erg moe uit.
Voor het volle glas wijn betalen we € 1.00.
We wensen hen een goede nachtrust toe en gaan eten koken,
want dat kun je daar niet meer krijgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten